Klocki hamulcowe: wszystko, co musisz wiedzieć, aby je wybrać, wymienić i konserwować

Co to jest klocek hamulcowy i do czego służy?

Klock hamulcowy to płaski, kompozytowy element cierny, który znajduje się wewnątrz zacisku hamulca tarczowego i dociska obracającą się tarczę hamulcową (tarczę), gdy kierowca uruchamia hamulce. Tarcie powstające pomiędzy materiałem klocków hamulcowych a powierzchnią wirnika przekształca energię kinetyczną pojazdu w ciepło, spowalniając koło i zatrzymując pojazd. Klocki hamulcowe montuje się parami — po jednym z każdej strony tarczy — i współpracują z zaciskiem, tarczą, hydraulicznymi przewodami hamulcowymi i pompą hamulcową, tworząc kompletny układ hamulcowy tarczowy. Należą one do elementów zużywających się w każdym pojeździe najbardziej krytycznych dla bezpieczeństwa, a ich stan bezpośrednio wpływa na drogę hamowania, wyczucie pedału i skuteczność hamowania we wszystkich warunkach jazdy.

Nowoczesne klocki hamulcowe do samochodów to konstrukcje kompozytowe, a nie proste klocki cierne. Typowy klocek hamulcowy składa się ze stalowej płytki nośnej, która zapewnia sztywność i jest mocowana w zacisku, warstwy klejącej lub spajania mechanicznego, mieszanki materiału ciernego, która faktycznie działa podczas hamowania, a w wielu przypadkach dodatkowej warstwy podkładki lub materiału tłumiącego na tylnej powierzchni, która zmniejsza przenoszenie hałasu i wibracji na zacisk. Sama mieszanka cierna to starannie zbilansowana mieszanina cząstek ściernych, żywic wiążących, smarów i włókien konstrukcyjnych — której dokładny skład określa charakterystykę działania klocka w pełnym zakresie temperatur, ciśnień i prędkości, jakie napotka podczas pracy.

Rodzaje klocków hamulcowych: skład materiału i zalety każdego z nich

Najważniejsza decyzja przy wyborze klocki hamulcowe jest rodzajem materiału ciernego. Każda z czterech głównych kategorii — organiczne, półmetaliczne, ceramiczne i spiekane — charakteryzuje się odrębną kombinacją właściwości użytkowych, zakresu temperatur roboczych, charakterystyki hałasu, zgodności ze zużyciem wirnika i przedziału cenowego. Zrozumienie tych różnic pozwala uniknąć powszechnego błędu polegającego na wyborze klocków hamulcowych wyłącznie na podstawie ceny, bez rozważenia, czy materiał jest odpowiedni do pojazdu i warunków jazdy.

Organiczne (nie zawierające azbestu organicznego / NAO) klocki hamulcowe

Organiczne klocki hamulcowe — formalnie nazywane klockami organicznymi bezazbestowymi (NAO) od czasu wyeliminowania azbestu z materiałów ciernych — są wykonane z mieszanki włókien naturalnych i syntetycznych (takich jak szkło, guma i węgiel) połączonych żywicą. Są to najmiększe materiały na klocki hamulcowe, co czyni je najcichszymi i najdelikatniejszymi dla powierzchni wirników — idealne do żeliwnych tarcz montowanych w większości samochodów osobowych. Klocki organiczne zapewniają dobrą skuteczność hamowania na zimno (skuteczność hamowania od pierwszego użycia, gdy hamulce są jeszcze zimne) i powodują mniejsze zużycie tarczy niż twardsze związki metaliczne. Ich ograniczenia to niższa maksymalna temperatura robocza (zwykle 300–400°C przed rozpoczęciem blaknięcia), wyższa produkcja pyłu w porównaniu z alternatywami ceramicznymi i szybsze zużycie niż podkładki półmetaliczne lub ceramiczne. Organiczne klocki hamulcowe są standardowym wyposażeniem większości samochodów osobowych i lekkich ciężarówek używanych do normalnej jazdy po mieście i autostradach.

Półmetaliczne klocki hamulcowe

Półmetaliczne klocki hamulcowe zawierają od 30% do 65% metalu — zazwyczaj jest to mieszanka wełny stalowej, sproszkowanego żelaza, miedzi i innych cząstek metalu — połączonych smarami grafitowymi i spoiwami organicznymi. Wysoka zawartość metalu zapewnia klockom półmetalicznym wyjątkową przewodność cieplną i zdolność rozpraszania ciepła, znacznie podnosząc próg temperatury przed wystąpieniem zaniku hamulców w porównaniu ze związkami organicznymi. Oferują doskonałą siłę hamowania w szerokim zakresie temperatur, dobrą trwałość i doskonale nadają się do cięższych pojazdów (SUV, ciężarówek, pojazdów holowniczych) i bardziej agresywnego stylu jazdy. Kompromisy obejmują zwiększone zużycie tarczy (twarde cząstki metaliczne są bardziej ścierne niż związki organiczne), więcej pyłu hamulcowego (i ciemniejszego pyłu niż pył ceramiczny), większy hałas w niskich temperaturach i nieco zmniejszoną skuteczność zagryzania na zimno do momentu osiągnięcia przez klocki efektywnej temperatury roboczej. Klocki półmetaliczne zapewniają najlepszą równowagę wydajności i kosztów dla kierowców zorientowanych na osiągi i pojazdów cięższych.

Ceramicznyzne klocki hamulcowe

Ceramicznyzne klocki hamulcowe produkowane są z gęstych związków ceramicznych połączonych z włóknami miedzianymi i środkami wiążącymi. Pierwotnie opracowane do zastosowań o wysokich osiągach, klocki ceramiczne cieszą się coraz większą popularnością w samochodach osobowych klasy premium ze względu na ich niski poziom hałasu, bardzo niską produkcję pyłu (i jaśniejszego pyłu, który jest mniej widoczny na felgach aluminiowych), stałą wydajność w szerokim zakresie temperatur i delikatne traktowanie tarcz hamulcowych. Ceramiczne klocki hamulcowe działają skutecznie w wyższych temperaturach niż klocki organiczne, zanim blakną i szybko odzyskują ciepło bez glazury. Ich głównym ograniczeniem jest koszt — podkładki ceramiczne są zazwyczaj od 30% do 100% droższe niż równoważne produkty organiczne lub półmetaliczne. Pochłaniają również ciepło do zacisku i płynu hamulcowego łatwiej niż klocki półmetalowe (które rozpraszają ciepło do tarczy hamulcowej), co może stanowić problem w mocno obciążonych pojazdach używanych do wielokrotnego hamowania z dużą prędkością. Klocki ceramiczne to najlepszy, wszechstronny wybór dla właścicieli, dla których priorytetem są czyste koła, ciche hamowanie i trwałość tarczy podczas normalnej i dynamicznej jazdy.

Spiekane (w całości metalowe) klocki hamulcowe

Spiekane klocki hamulcowe powstają w wyniku stapiania cząstek metali – głównie miedzi, żelaza i mosiądzu – pod wpływem ekstremalnej temperatury i ciśnienia, bez spoiw organicznych. Powstała podkładka jest wyjątkowo twarda, odporna na wysoką temperaturę i praktycznie odporna na blaknięcie nawet w przypadku długotrwałego, mocnego hamowania w temperaturach przekraczających 600°C. Klocki spiekane są standardowym wyborem w motocyklach, pojazdach wyścigowych i ciężkich pojazdach użytkowych, w których powtarzające się wymagania dotyczące hamowania o dużej energii przekraczają wytrzymałość związków organicznych lub ceramicznych. Do codziennego użytku w samochodach osobowych klocki spiekane mają zazwyczaj zawyżone wymagania — wymagają czasu nagrzewania, aby osiągnąć efektywną temperaturę roboczą (słabe zgryz), powodują znaczne zużycie wirnika, są zauważalnie głośniejsze niż ich organiczne lub ceramiczne alternatywy i mają wyższą cenę zakupu. Jednak do użytku na torze, w motocyklach o wysokich osiągach i pojazdach użytkowych, właściwym wyborem są spiekane klocki hamulcowe.

Porównanie typów klocków hamulcowych: skrócona instrukcja

Poniższa tabela przedstawia bezpośrednie porównanie czterech głównych typów materiałów klocków hamulcowych pod kątem parametrów użytkowych i kryteriów praktycznych, które mają największe znaczenie dla większości właścicieli pojazdów.

Znaki ostrzegawcze, że klocki hamulcowe wymagają wymiany

Rozpoznawanie znaków ostrzegawczych wskazujących na zużycie klocków hamulcowych, zanim osiągną one stan krytyczny, jest niezbędne do utrzymania bezpiecznej drogi hamowania i zapobiegania kosztownym uszkodzeniom tarcz i zacisków hamulcowych. Większość klocków hamulcowych ma wbudowane wskaźniki zużycia — małe metalowe wypustki, które stykają się z tarczą i wydają słyszalny pisk, gdy materiał klocków zużyje się do progu wymiany — ale istnieje kilka innych oznak, które powinny skłonić do przeglądu jeszcze przed włączeniem wskaźnika zużycia.

• Piszczenie lub skrzypienie podczas hamowania: Stały, wysoki pisk podczas hamowania jest najbardziej niezawodnym wczesnym sygnałem ostrzegawczym zużycia klocków hamulcowych. Dźwięk ten jest wytwarzany przez metalowy wskaźnik zużycia – celowo umieszczony tak, aby stykał się z powierzchnią wirnika, gdy materiał cierny zużyje się do około 2–3 mm – i ostrzega kierowcę, że wkrótce nadejdzie termin wymiany. Tego pisku nie należy mylić z okazjonalnym, krótkim piskiem pojawiającym się w zimne i wilgotne poranki (spowodowane rdzą powierzchniową na tarczy), które znika po kilku uruchomieniach hamulca.
• Odgłosy zgrzytania lub metalu o metal: Ostry dźwięk zgrzytania podczas hamowania oznacza, że materiał cierny klocka hamulcowego został całkowicie zużyty i stalowa płyta nośna styka się teraz bezpośrednio z tarczą hamulcową. Jest to krytyczna sytuacja związana z bezpieczeństwem, wymagająca natychmiastowej uwagi. Kontakt metal z metalem szybko rysuje i uszkadza powierzchnię tarczy, zamieniając prostą wymianę klocków w znacznie droższą wymianę klocków hamulcowych i tarczy.
• Zwiększona droga hamowania: Jeśli zatrzymanie pojazdu z tej samej prędkości i przy tym samym ciśnieniu hamowania trwa zauważalnie dłużej, klocki hamulcowe mogą być zużyte, zeszklone (powierzchnia utwardzana cieplnie, która zmniejsza tarcie) lub zanieczyszczone olejem lub płynem hamulcowym. Każde zauważalne wydłużenie drogi hamowania jest objawem krytycznym dla bezpieczeństwa i wymaga natychmiastowej kontroli.
• Wibracje lub pulsacja pedału hamulca: Uczucie pulsowania na pedale hamulca podczas hamowania zazwyczaj wskazuje na wypaczone lub nierówne tarcze — często spowodowane przez zbyt długą pracę ze zużytymi klockami i umożliwienie nierównomiernego zarysowania powierzchni tarczy przez tarczę nośną. Jednakże nierównomierne osadzanie się folii transferowej klocków (gdzie materiał klocka nierównomiernie łączy się z powierzchnią wirnika) może powodować ten sam objaw i występuje częściej w przypadku klocków organicznych i półmetalicznych stosowanych głównie w ruchu miejskim z częstymi zatrzymaniami i ruszaniem.
• Świeci się lampka ostrzegawcza hamulców: Wiele nowoczesnych pojazdów jest wyposażonych w elektroniczne czujniki zużycia klocków hamulcowych — drut wbudowany w klocek, który zwiera się do masy, gdy materiał cierny zużyje się do głębokości czujnika, co powoduje zapalenie się lampki ostrzegawczej hamulców na desce rozdzielczej. Jeżeli w pojeździe zaświeci się lampka ostrzegawcza hamulców (i zostanie potwierdzone, że hamulec ręczny jest całkowicie zwolniony), natychmiast sprawdź klocki hamulcowe.
• Widoczna grubość podkładki poniżej 3mm: W wielu pojazdach wyposażonych w felgi aluminiowe można wizualnie sprawdzić grubość klocków hamulcowych przez szprychy koła, bez konieczności zdejmowania koła. Materiał cierny powinien być wyraźnie dociśnięty do wirnika. Jeśli okładzina wydaje się bardzo cienka — pozostało mniej niż około 3 mm materiału ciernego — należy niezwłocznie zaplanować wymianę, nawet jeśli nie występują jeszcze żadne dźwięki ani objawy pedałowania.

Jak długo wytrzymują klocki hamulcowe? Realistyczne oczekiwania dotyczące długości życia

Klocki hamulcowe Żywotność znacznie się różni w zależności od stylu jazdy, typu pojazdu, stylu jazdy w mieście i na autostradzie, materiału klocków hamulcowych i stanu tarczy hamulcowej. Opublikowane przez producenta okresy międzyobsługowe stanowią przybliżone wytyczne, ale w praktyce różnice między sterownikami i warunkami oznaczają, że żywotność klocków w rzeczywistych warunkach może różnić się trzykrotnie lub więcej od podanych okresów. Zrozumienie głównych czynników wpływających na zużycie klocków hamulcowych pomaga ustalić realistyczne oczekiwania i odpowiednio zaplanować konserwację.

W typowych samochodach osobowych poruszających się w normalnych warunkach jazdy mieszanej organiczne i ceramiczne klocki hamulcowe wytrzymują zwykle od 40 000 do 70 000 kilometrów (25 000–43 000 mil) na przedniej osi i nieco dłużej na tylnej. Klocki półmetaliczne w tym samym pojeździe mogą wytrzymać 50 000–80 000 km ze względu na większą twardość materiału i odporność na zużycie. W większości pojazdów przednie klocki hamulcowe zużywają się znacznie szybciej niż tylne klocki, ponieważ przednie hamulce przejmują 60–75% obciążenia hamowania podczas normalnego zwalniania spowodowanego przeniesieniem ciężaru. Tylne klocki hamulcowe w pojazdach z przednim hamulcem mogą wytrzymać dwa razy dłużej niż przednie klocki, zanim osiągną próg wymiany.

Jazda miejska — charakteryzująca się częstym hamowaniem przy małych prędkościach w ruchu ulicznym — powoduje zużycie klocków hamulcowych znacznie szybciej niż jazda po autostradzie, gdzie długie okresy między hamowaniami pozwalają klockom ostygnąć i zregenerować się. Kierowca poruszający się głównie w ruchu miejskim z przerwami może stwierdzić, że klocki hamulcowe wytrzymują zaledwie 25 000 km, podczas gdy kierowca autostradowy na długich trasach tym samym pojazdem może przejechać na tych samych klockach 80 000 km lub więcej. Agresywna jazda — późne i mocne hamowanie zamiast płynnego, stopniowego zwalniania — drastycznie przyspiesza zużycie klocków i zwiększa temperaturę wirnika do tego stopnia, że ​​uszkodzenie termiczne i przedwczesne szklenie stają się problemem.

Jak wymienić klocki hamulcowe: najważniejsze kroki

Wymiana klocków hamulcowych to jedno z najłatwiej dostępnych zadań konserwacji mechanicznej dla kompetentnego mechanika domowego. Dzięki odpowiednim narzędziom, czystemu środowisku pracy i metodycznej dbałości o szczegóły większość wymian klocków hamulcowych można wykonać w ciągu od jednej do dwóch godzin na oś. Poniższe kroki opisują prawidłową procedurę wymiany klocków hamulcowych w typowym samochodzie osobowym.

Narzędzia i części, których będziesz potrzebować

• Nowe klocki hamulcowe (numer części zgodny z marką, modelem i rokiem pojazdu)
• Podnośnik samochodowy i podpory osi (nigdy nie polegaj na samym podnośniku podczas pracy pod pojazdem)
• Klucz do kół lub klucz dynamometryczny (do nakrętek kół)
• Narzędzie do cofania tłoczka zacisku lub duży zacisk typu G
• Zestaw nasadek i klucze płasko-oczkowe
• Spray do czyszczenia hamulców
• Miedziany lub ceramiczny smar do hamulców (do sworzni ślizgowych zacisków i punktów styku klocków — nigdy nie nakładać na powierzchnie cierne)
• Korek zbiornika płynu hamulcowego i czysta szmatka zapobiegająca przelaniu się płynu podczas cofania tłoczka zacisku

Procedura wymiany krok po kroku

Przygotuj pojazd: Parkuj na płaskiej, poziomej powierzchni. Przed podniesieniem pojazdu poluzuj nakrętki kół o jeden obrót. Podnieś pojazd w miejscach określonych przez producenta i podeprzyj go na podporach osi przed zdjęciem koła. Nigdy nie pracuj pod pojazdem opartym wyłącznie na podnośniku hydraulicznym.

Dostęp do zacisku: Po zdjęciu koła zacisk hamulca jest w pełni dostępny. Znajdź osłony śrub prowadzących zacisku (jeśli są zamontowane) i wyjmij śruby prowadzące — zwykle sześciokątne 10 mm, 12 mm lub 14 mm — które mocują zacisk do wspornika zacisku. Zsuń zacisk z tarczy i zawieś go na sprężynie lub ramieniu zawieszenia za pomocą drucianego haczyka lub opaski zaciskowej. Nigdy nie pozwalaj, aby zacisk zwisał na elastycznym przewodzie hamulcowym, ponieważ może to spowodować wewnętrzne uszkodzenie przewodu.

Wyjmij stare podkładki i sprawdź: Stare klocki hamulcowe wysuwają się lub wysuwają ze wspornika zacisku. Zanotuj orientację wszelkich podkładek zapobiegających piskowi lub płyt podkładowych jako punkt odniesienia podczas montażu nowych klocków. Sprawdź powierzchnię tarczy pod kątem głębokich zarysowań, pęknięć lub oznak minimalnej grubości — jeśli tarcza jest zużyta powyżej minimalnej grubości eksploatacyjnej (wybitej na pokrywie tarczy lub wymienionej w danych serwisowych pojazdu), wymień tarczę jednocześnie z klockami. Oczyść powierzchnie stykowe wspornika zacisku środkiem do czyszczenia hamulców, aby usunąć stary pył hamulcowy i pozostałości.

Wycofaj tłoczek zacisku: Przed zamontowaniem nowych, grubszych klocków tłoczek zacisku należy wcisnąć z powrotem do korpusu zacisku, aby uzyskać luz. Otwórz korek zbiornika płynu hamulcowego (przykryj go szmatką, aby zaabsorbować ewentualny wyciek), następnie użyj narzędzia do odciągania tłoczka zacisku lub dużego zacisku typu G z kawałkiem starej podkładki jako płytką dociskową, aby powoli wcisnąć całkowicie tłoczek z powrotem do zacisku. W tylnych zaciskach ze zintegrowanymi mechanizmami hamulca postojowego tłok zazwyczaj należy obracać w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara, jednocześnie wciskając go do wewnątrz za pomocą specjalnego narzędzia do wycofywania – tłok nie cofnie się przy samym prostym ściskaniu.

Zamontuj nowe podkładki i zamontuj ponownie: Nałóż niewielką ilość miedzianego lub ceramicznego smaru do hamulców na sworznie ślizgowe zacisków (po wyczyszczeniu ich środkiem do czyszczenia hamulców i sprawdzeniu gumowych osłon pod kątem zużycia) oraz na metalowe punkty styku wspornika zacisku, w miejscu ślizgania się płytek mocujących klocki — nigdy na powierzchnię cierną klocków lub powierzchnię tarczy. Zamontuj nowe klocki we wsporniku, upewniając się, że strzałki kierunkowe lub wskaźniki montażu wskazują właściwy kierunek. Zamontuj zacisk na nowych klockach i dokręć śruby prowadzące zgodnie ze specyfikacją producenta. Zamontuj koło i dokręć nakrętki koła zgodnie ze specyfikacją, w układzie gwiazdy.

Łóżko w nowych podkładkach: Nowe klocki hamulcowe wymagają okresu docierania – zazwyczaj od 300 do 500 km stopniowanego, progresywnego hamowania – podczas którego materiał cierny i powierzchnia wirnika łączą się ze sobą i tworzy się jednolity film transferowy. W tym okresie należy unikać twardych zatrzymań awaryjnych. Wykonaj kilka umiarkowanych zatrzymań od 60 km/h do 20 km/h, zwiększając nacisk na pedał, pozwalając, aby hamulce całkowicie ostygły pomiędzy przystankami. Po dotarciu skuteczność hamowania osiągnie swój pełny potencjał i pozostanie stała przez cały okres użytkowania klocka.

Kompatybilność klocków hamulcowych i tarcz: dlaczego muszą być dopasowane

Klocki hamulcowe i tarcze hamulcowe nie działają niezależnie — stanowią dopasowaną parę cierną, a wydajność i trwałość każdego z nich bezpośrednio wpływają na siebie. Montaż wysokowydajnych klocków hamulcowych na zużytych, porysowanych lub nieodpowiednio dobranych tarczach nie zapewni oczekiwanej poprawy skuteczności hamowania i może przyspieszyć zużycie tarczy lub spowodować hałas i wibracje, które nie wystąpiłyby przy prawidłowej kombinacji.

Żeliwne tarcze — standardowy materiał w zdecydowanej większości samochodów osobowych — są kompatybilne ze wszystkimi typami klocków hamulcowych, ale zużywają się z różną szybkością w zależności od twardości klocków. Organiczne podkładki są najdelikatniejsze dla żeliwnych wirników; Najbardziej zużywające się wirniki są spiekane i twarde półmetaliczne podkładki. Tarcze z kompozytu węglowo-ceramicznego – montowane w wyczynowych samochodach sportowych i niektórych pojazdach klasy premium – wymagają dedykowanych klocków hamulcowych kompatybilnych z ceramiką węglową, ponieważ konwencjonalne klocki organiczne lub metalowe nie będą generować odpowiedniego tarcia na gładkiej powierzchni ceramiki węglowej i szybko się zeszklą. Dopasowanie niewłaściwego typu podkładki do tarczy węglowo-ceramicznej jest kosztownym błędem, ponieważ wymiana tarcz węglowo-ceramicznych może kosztować kilka tysięcy dolarów za róg.

Podczas wymiany klocków hamulcowych zawsze sprawdzaj tarczę pod kątem minimalnej grubości (mierzonej mikrometrem w wielu punktach na powierzchni omiatanej), bicia bocznego (wahania tarczy mierzone za pomocą czujnika zegarowego), wykończenia powierzchni (głębokie zarysowania głębsze niż 1,5 mm uzasadniają wymianę) oraz obecności odbarwień lub pęknięć pod wpływem ciepła, które wskazują na przeciążenie termiczne. Montowanie nowych klocków na tarczach o grubości równej lub mniejszej od minimalnej stanowi ryzyko dla bezpieczeństwa — zmniejszona masa termiczna cienkiej tarczy oznacza, że ​​szybciej osiąga ona krytyczne temperatury podczas gwałtownego hamowania, co zwiększa zanik i ryzyko pęknięcia tarczy. Najlepszą praktyką jest wspólna wymiana tarcz i klocków, gdy którykolwiek element osiągnie granicę zużycia, ponieważ oszczędności wynikające z montażu nowych klocków na zużytych tarczach są zazwyczaj eliminowane w krótkim czasie, gdy przedwczesna wymiana tarczy i tak staje się konieczna.

Typowe problemy z klockami hamulcowymi i sposoby ich naprawienia

Nawet prawidłowo dobrane i prawidłowo zamontowane klocki hamulcowe mogą powodować problemy, jeśli w układzie hamulcowym występują inne problemy lub jeśli warunki pracy są nietypowe. Poniżej przedstawiono najczęściej spotykane problemy z klockami hamulcowymi, ich przyczyny i odpowiednie rozwiązania.

Zanik hamulca

Osłabienie siły hamowania to tymczasowe, ale potencjalnie niebezpieczne zmniejszenie skuteczności hamowania spowodowane nadmiernym ciepłem. Blaknięcie okładziny następuje, gdy spoiwo organiczne w materiale ciernym ulega degradacji w bardzo wysokich temperaturach, uwalniając gazy, które tworzą cienką warstwę pomiędzy okładziną a tarczą i zmniejszają tarcie. Zanik płynu następuje, gdy płyn hamulcowy osiąga temperaturę wrzenia, a w układzie hydraulicznym tworzą się pęcherzyki pary, przez co pedał staje się gąbczasty i przestaje reagować. Problem blaknięcia klocków rozwiązuje się poprzez zastosowanie mieszanki klocków hamulcowych odpornej na wyższą temperaturę (półmetalicznej lub ceramicznej o wysokiej wydajności) i zapewnienie odpowiedniego przepływu powietrza chłodzącego hamulce. Problem blaknięcia płynu można rozwiązać poprzez przejście na płyn hamulcowy o wyższej temperaturze wrzenia na sucho (DOT 4 lub DOT 5.1 zamiast standardowego DOT 3) i zapewnienie wymiany płynu w odstępach zalecanych przez producenta, ponieważ płyn hamulcowy jest higroskopijny i z czasem pochłania wodę, stopniowo obniżając jego temperaturę wrzenia.

Szyba klocków hamulcowych

Szklenie występuje, gdy materiał cierny klocka hamulcowego zostaje utwardzony pod wpływem ciepła i tworzy gładką, zeszkloną warstwę powierzchniową, która znacznie zmniejsza jego współczynnik tarcia. Najczęściej dzieje się tak, gdy nowe klocki są poddawane agresywnym zmianom cieplnym przed właściwym dotarciem, gdy klocki są wielokrotnie doprowadzane do wysokiej temperatury, a następnie bardzo powoli schładzane bez wystarczającego przepływu powietrza, lub gdy zakleszczony lub ciągnący się zacisk utrzymuje klocek w ciągłym, lekkim kontakcie z tarczą. Lekko glazurowane podkładki można czasami odnowić, ostrożnie przecierając powierzchnię cierną papierem ściernym o ziarnistości 120, aby odsłonić świeży materiał pod warstwą glazury. Mocno przeszklone podkładki należy wymienić, gdyż nie można wiarygodnie ocenić wizualnie pełnego zasięgu przeszklonej strefy.

Nierówne zużycie klocków hamulcowych

Jeśli wewnętrzne i zewnętrzne klocki hamulcowe w jednym narożniku zużywają się w znacznie różnym tempie lub jeśli klocki na jednej osi zużywają się znacznie szybciej niż na drugiej, najbardziej prawdopodobną przyczyną jest zacinający się tłoczek zacisku lub sworzeń prowadzący, nieprawidłowy montaż klocków lub brak równowagi hydraulicznej w układzie. Zatykający się zacisk utrzymuje jedną płytkę w ciągłym kontakcie z tarczą, powodując jej szybkie zużycie, podczas gdy przeciwna podkładka pozostaje stosunkowo nienaruszona. Zatykające się sworznie prowadzące — spowodowane skorodowanymi lub wyschniętymi osłonami sworzni — uniemożliwiają prawidłowe pływanie zacisku, powodując nierówny rozkład nacisku. Obydwa problemy należy rozwiązać przed zamontowaniem nowych klocków; montaż nowych klocków do zacisku z zacinającym się tłoczkiem lub zatartymi sworzniami prowadzącymi po prostu odtworzy nierównomierny przebieg zużycia nowych podzespołów.

Jak wybrać odpowiednie klocki hamulcowe do swojego pojazdu i stylu jazdy

Przy tak dużej liczbie opcji klocków hamulcowych na rynku — od niedrogich klocków ekonomicznych po mieszanki o najwyższej wydajności — wybranie odpowiedniego produktu wymaga dopasowania profilu wydajności klocka do rzeczywistych wymagań związanych z jazdą, a nie domyślnego wybierania najtańszej dostępnej opcji lub automatycznego wybierania najdroższego produktu premium.

• Do codziennej jazdy po mieście i autostradzie standardowym samochodem osobowym: Wysokiej jakości ceramiczne klocki hamulcowe stanowią najlepszy, wszechstronny wybór — ciche, niskopyłowe, delikatne dla tarcz i charakteryzujące się stałą wydajnością w całym zakresie temperatur spotykanych podczas normalnej jazdy. Organiczne podkładki są całkowicie odpowiednią, tańszą alternatywą, jeśli hałas i kurz nie są priorytetem. Unikaj niedrogich klocków „ekonomicznych” bez sprawdzalnych danych dotyczących wydajności, ponieważ zmienność współczynnika tarcia w klockach niskiej jakości może skutkować nierównym wyczuciem pedału i dłuższą drogą hamowania.
• W przypadku SUV-ów, pojazdów z napędem na 4 koła lub pojazdów używanych do holowania: Półmetaliczne klocki hamulcowe są właściwym wyborem w przypadku cięższych pojazdów i zastosowań związanych z holowaniem. Wyższa pojemność cieplna i lepsza wydajność w wysokich temperaturach związków półmetalicznych radzą sobie z większą energią kinetyczną, jaką wytwarzają cięższe pojazdy i załadowane przyczepy podczas hamowania. W tych zastosowaniach można stosować podkładki ceramiczne, ale mogą być nieco bardziej podatne na blaknięcie podczas długotrwałych zjazdów z obciążeniem lub powtarzających się ciężkich postojów.
• Do wyczynowej i sportowej jazdy na drogach publicznych: Wysokowydajne półmetaliczne lub „sportowe” klocki hamulcowe zapewniają dobrą równowagę właściwości jezdnych na co dzień i ulepszone działanie w wysokich temperaturach, zapewniając entuzjastyczną jazdę. Produkty specjalistycznych marek hamulców są dostępne w mieszankach specjalnie zaprojektowanych do użytku drogowego, o zwiększonej odporności na ugryzienia i blaknięcie w porównaniu ze standardowymi klockami OE.
• W przypadku dni na torze i sportów motorowych: Do długotrwałego pokonywania okrążeń niezbędne są specjalne klocki hamulcowe gąsienicowe ze spiekanych lub wysokotemperaturowych związków półmetalicznych i o współczynniku tarcia wynoszącym 500°C lub więcej. Należy pamiętać, że większość dedykowanych mieszanek gąsienic słabo znosi zimno i powoduje znaczne zużycie tarcz i klocków podczas normalnego użytkowania na drodze, co czyni je niepraktycznymi w przypadku podwójnego użytku szosowego i torowego, chyba że jesteś przygotowany na wymianę klocków i odpowietrzanie płynu pomiędzy sesjami szosowymi i torowymi.
• Zawsze wymieniaj parami osi: Niezależnie od tego, jaką mieszankę klocków wybierzesz, zawsze wymieniaj klocki hamulcowe jako kompletny zestaw na oś — jednocześnie lewą i prawą. Zakładanie nowych klocków po jednej stronie i pozostawienie zużytych klocków po drugiej powoduje brak równowagi sił hamowania, co powoduje, że pojazd ściąga na jedną stronę podczas hamowania, co stanowi poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa, które staje się bardziej widoczne podczas gwałtownych zatrzymań.